America: A Horse With No Name | Bezimienny koń

Absolutna klasyka. I wciąż świetnie brzmi.

On the first part of the journey I was looking at all the life There were plants and birds and rocks and things There was sand and hills and rings The first thing I met was a fly with a buzz And the sky with no clouds The heat was hot and the ground was dry But the air was full of sound I've been through the desert on a horse with no name It felt good to be out of the rain In the desert you can remember your name 'Cause there ain't no one for to give you no pain La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la, la After two days in the desert sun my skin began to turn red After three days in the desert fun I was looking at a river bed And the story it told of a river that flowed Made me sad to think it was dead You see I've been through the desert on a horse with no name It felt good to be out of the rain In the desert you can remember your name 'Cause there ain't no one for to give you no pain La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la, la After nine days I let the horse run free 'cause the desert had turned to sea There were plants and birds and rocks and things There was sand and hills and rings The ocean is a desert with its life underground And a perfect disguise above Under the cities lies a heart made of ground But the humans will give no love You see I've been through the desert on a horse with no name It felt good to be out of the rain In the desert you can remember your name 'Cause there ain't no one for to give you no pain La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la

Na początku mej podróży Ujrzałem życie w pełnej krasie. Były tu drzewa, ptaki, skały, bezdroża, Piasek, wzgórza, dawne morza. Najpierw natknąłem się na brzęczenie much I na niebo bez chmur. Trwał upał, trwała wyschła ziemia, A wokół pełen dźwięków chór. Na bezimiennym koniu przebyłem pustynię: Lepiej być tam, gdzie deszcz nie pada. Na pustyni pamiętasz swoje imię, Gdyż nikt tu bólu nie może ci zadać. La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la, la Po dwóch dniach w piekielnym słońcu już Skóra czerwona jak rak. Po trzech dniach, gdzie piasku wietrzny kurz, Dostrzegłem koryta wyschły trakt, Lecz jego słowa o rzece, której był tu nurt, Smutek niosły, to śmierci znak. Zobacz, na bezimiennym koniu przebyłem pustynię: Lepiej być tam, gdzie deszcz nie pada. Na pustyni pamiętasz swoje imię, Gdyż nikt tu bólu nie może ci zadać. La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la, la Po dziewięciu dniach puściłem konia w dal, Gdyż wydmy zmieniły się w grzbiety fal. Były tu drzewa, ptaki, skały, bezdroża, Piasek, wzgórza, dawne morza. Ocean jak pustynia, pod ziemią jej życie, Niewidoczne na powierzchni. Kamienne serce miast bije skrycie, Nam obce są miłości pieśni. Zobacz, na bezimiennym koniu przebyłem pustynię: Lepiej być tam, gdzie deszcz nie pada. Na pustyni pamiętasz swoje imię, Gdyż nikt tu bólu nie może ci zadać. La, la, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la La, la, la, la, la, la, la, la